ابیاتی که مصرع دوم آنها مشهورتر است

1. گر دایره ی کوزه ز گوهر سازند       از کوزه همان برون تراود که در اوست (بابا افضل)

2. با سیه دل چه سود گفتن وعظ       نرود میخ آهنین در سنگ (سعدی)

3. شکسته بال تر ز من در میان مرغان نیست     دلم خوش است که نامم کبوتر حرم است

4. هر دم که دل به عشق دهی خوش دمی بود      در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست ( حافظ)

5. چنین است رسم سرای درشت     گهی پشت بر زین و گهی زین به پشت (فردوسی)

6. امیدوار بود آدمی به خیر کسان     مرا به خیر تو امید نیست شر مرسان (سعدی)

7. صوفی نشود صافی، تا در نکشد جامی   بسیار سفر باید تا پخته شود خامی

8. در تنگنای حیرتم از نخوت رقیب      یا رب مباد آن که گدا معتبر شود (حافظ)

9. در محفل خود راه مده هم چو منی را     افسرده دل افسرده کند انجمنی را (قائم مقام)

10. مرو به هند و بیا با خدای خویش بساز    که هر کجا که روی آسمان همین رنگ است

11. منظر دل نیست جای صحبت اضداد     دیو چو بیرون رود فرشته در آید (حافظ)

12. زلیخا مرد از این حسرت که یوسف گشته زندانی    چرا عاقل کند کاری که باز آرد پشیمانی …