هنر: بینش یا فن؟

روزی جوانی پرانگیزه، نزد استاد هنرهای رزمی رفت و از او پرسید که که اگر از آن روز شروع به آموزش دیدن کند، چقدر طول می‌کشد به استادی برسد، استاد گفت گه اگر استعدادش را داشته باشد، ۸ سال (برای مثال)
شاگرد پرسید، اگربیشتر روزها، بی‌وقفه تمرین کند، چه؟ استاد گفت: شاید دو سالی کمتر طول بکشد.
– اگر همه روزهای هفته تمرین کنم؟
– ۱۰ سال!
– اگر صبح و شب و شبانه‌روزی سعی کنم؟
– می ترسم هیچ وقت نتوانی؟
شاگرد پرسید: آخر برای چه وقتی تمرینم را زیاد کنم، رسیدنم به هدف طولانی‌تر می‌شود و استاد پاسخ داد که وقتی همه هم و غم‌ات یادگیری معمول تکنیک‌ها باشد و فرصتی برای دیدن دورنمای هنرهای رزمی نداشته باشی، هیچگاه به بینش لازم نمی‌توانی برسی، سرت همیشه پایین است و فقط زیر پایت را می‌بینی، نه منظره‌ای فراخ از هنرهای رزمی را.