مردم!

مردم! چه کلام غلطی! همین قید و بندها است که اجتماع را بدبخت کرده، انسانی که ذی وجود نیست و مقررات غلط اجتماع دست و پایش را بسته از آزادی محروم است. یک روز یک آدم سرسام زده ای پشت میزی نشست و قانونی نوشت، دیگران هم فکر او را پیروی کرده اند، این قانونها برای مردم سنت و عادت شده و به صورتی زشت دست و پای ما را بسته است. ای فلاسفه ی عقلی شما چه گناهی مرتکب شده اید و در نتیجه مردم را به همه چیز بدبین می کنید ماکیاول با ستمگری ملت ها را به زنجیر می کشد، مارکس اجتماع منظم را به هم می ریزد، شوپنهاور یک دنیای رویایی تحویل می دهد، اپیکور ما را از دنیا سیر می کند، ریاضیون دست و پای ما را در اعداد به زنجیر می کشند، همه ی اینها برای این است که دسته ای یر دیگران حکومت کنند.

ژان پل سارتر-خانواده خوشبخت