در جايگاه واقعي خود قرار گيريم

تا چند سال پيش بانكها هنوز بصورت امروزي نوبتهاي ان مكانيزه نشده بود و بايد گاهي ساعتها در صف طولاني مي ايستادي تا نوبتت بشه .

در يكي از اين روزها من جهت كاري به يكي از بانكهاي تهران مراجعه كردم و در صف بودم نفر جلوي من خانم پيري بود كه خيلي هم بي تابي ميكرد و بنده خداهم حق داشت زيرا سني از او گذشته بود

تا اينكه نوبتش رسيدو چكي را به باجه داد تا براي او نقد كنند اما چك در عهده بانك ديگري بود و امكان نقد شدن در اين بانك را نداشت و هرچه متصدي بانك توضيح ميداد كه اينكار امكان ندارد پيرزن زير بار نميرفت و دائم ميگفت من 2 ساعت تمام در صف بودم و بايد كارمنو راه بياندازي و خلاصه بگو مگو بالا گرفته بود و گاهي التماس گاهي تهديد و قهر و….

و كل اين بانك نميتوانستند باين خانم بفهمانند صف را اشتباه ايستادي

من كه ناظر ماجرا بودم با خودم فكر ميكردم بسياري از ما در زندگي چه صفهاي طويل المدتي را بدليل عدم اگاهي و شناخت از مسير باشتباه ميايستيم  و گاهي به قيمت بخش عمده اي از عمر گرانبهاي ما تمام ميشود و در اخر مسير چون به نتيجه مطلوب نميرسيم شاكي ميشويم و با خود فكر ميكنيم چرا زحمات ما پاسخ نداد حتما بد شانس بوديم و يا خدا نخواسته؟

مثلا همين كار مشاوره  خيلي شغل خاصي است و خصوصيات خاصي را ميطلبد بنابراين بايد بسيار صبور مهربان و با حوصله و تجربيات فراوان بود و قابليت انعطاف پذيري بالايي داشت و بتوان قوميتها و فرهنگهاي متفاوت را درك كرد

بنابراين نبايد بر روي هر صندلي خالي نشست بلكه بايد متناسب با  استعدادهاي خود قدم برداشت واگرنه تلاش يك عمر ما بيهوده و تقلايي بيش نخواهد بود و باور كنيد اگر مسير درست زندگي را انتخاب كنيم و در جايگاه واقعي خود بايستيم ابر و ماه و فلك از ما پشتيباني خواهند نمود و شهرت و پول و موفقيت بدنبال ما خواهد بود و اگر براساس باورهاي غلط اجتماعي بر خلاف وجودمان قدم برداريم و سرمايه گذاري كنيم بيشترين تلاش  و كمترين نتيجه را خواهيم گرفت

بكوشيم در صف خود باشيم