جمع بين علم و دين

به نظر من ، کاملا دين اسلام بخصوص مذهب تشيع ، با علم قابل جمع است ، لذا رواياتي نيز به جستجوي علم و لو به چين ، از مشرک ، گمراه و غيره مسلمانان را دعوت ميکند ، به نظر من وقتي عميقا به روايات و آيات قرآن دقت ميکنيم ، متوجه اين مطلب ميشويم ، وظيفه خداوند و انبيا اين است که ما را از اصول هستي و غيب آگاه کنند ، کاري که از توان علم خارج است، اما نسبت به مصاديق احکام و موضوعات، ما را به سمت علم دعوت ميکنند ، در هنگام تعارض بين اصول ديني و علم مسلما اصول ديني مقدم اند چون يقيني هستند ، مثل هم جنس بازي، اگر علم در اينجا به شک افتاد ، دين حکمش را مشخص کرده ، يعني حرمت هم جنس بازي ، بنابراين اينجا اصول ديني مقدم است که هم جنس بازي حرام است و ازدواج با جنس متفاوت مقدم است ، بنابراين ما با توجه به اصول ديني به سمت علم ميرويم ، به نظر من حتي اگر کسي ميخواهد اصول ديني را خوب بفهمد بايد علم را خوب بداند ، علم کارش کشف مصاديق است ، مثال ديگر ، دين ميگويد خود ارضايي حرام است ، و علم اينجا به ما مي آموزد چگونه اين عادت را ترک کنيم ، خوب اگر به دين رجوع کنيد ، راه کارهاي کمي را براي ترک اين عادت گفته است ،با اين مثال و مثالهاي بسياري ديگر مشخص ميشود که دين کاري به راه کار نداشته است ،و فقط اصول را تبيين کرده است، اما در همين مثال خود ارضايي ، علم با توجه به منحصر بودن هر فرد راهکارهاي خودش را دارد و راه کارهاي فراواني را ارائه ميدهد ، بنابراين به نظر ميرسد اگر کسي فقط يکي يا دين و يا علم را بگيرد و ديگري را رها کند از تعادل خارج شده است با اين توضيح، دو بال علم و دين ميتواند به ما در رسيدن به سعادت کمک کند ، اما فراموش نکنيد توجه به علم مبتني بر اصول يقيني دين ……