سه شیوه اصلی پاسخ در تعامل های زناشویی

سه شیوه اصلی پاسخ در تعامل های زناشویی

 

سنجش تعامل زناشویی را میتوان از دیدگاه های مختلفی انجام داد . با وجود آنکه متخصصان دیگر  نیز برنامه های چند-بعدی مشابهی را مطرح کرده اند، اما سه شیوه‌ی اصلی پاسخ که در اینجا مورد توجه است شامل موارد زیر می باشد: الف) خود – سنجی، ب) همسر – سنجی، و ج) سنجش توسط مشاهده گر بیرونی

 

الف)خودسنجی:

مقیاسهای خود – سنجی، نقشی اساسی در سنجش درماندگی زناشویی ایفا می کنند. رضایت یا عدم رضایت از رابطه به ارزیابی و ادراک همسنتر از ان بستگی دارد. گرچه، خود – سنجی نسبت به تحریف و سوگیری “آسیب پذیر است، اما برخی پرسشنامه ها و ابزارها می توانند درمانگران مشسائل زناشویی را بطور چشمگیری در درک زوج یاری دهند .بخصوص که این مقیاسها سؤالهایی را مطرح می کنند که برای شکل بندی “، اجرا و ارزیابی مداخله های درمانی بسیار حیاتی هستند. افزون بر این، راهبردهای خود – سنجی، ارزان، مقرون به صرفه، و از نظر اجرا و نمره گذاری آسان می باشند .

 

ب)همسر-سنجی:

ابزار های همسر سنجی، اطلاعاتی بسیار ارزشمند اما بالقوه و ناپایا را فراهم میسازند. همسران برای مشاهده و گزارش همه ی جنبه های تعامل زناشویی، صلاحیت منحصر به فردی دارند. علاوه براین، طرفین از منابع بسیار مناسب و کاربردی اطلاعات به حساب می آیند. با وجود این، سطوح بالای واکنشگری و نیز سوگیری زیاد را نمی توان از نقش دوگانه‌ی همسر، بعنوان شرکت کننده یا مراجع  و مشاهدهگر، جدا نمود. بنابراین، داده های به دست آمده از ابزارهای همسر سنجی باید به دقت و در بافتی از اطلاعات سنجشی دیگر مورد ارزیابی قرار گیرد.

 

 

ج)مشاهده گر بیرونی:

از بیشتر گزارشهای مشاهده گر بیرونی، بر خلاف خودسنجی ها و همسر سنجی ها، داده هایی بدون سوگیری و مبتنی بر رفتار را در مورد روابط زناشویی فراهم می سازند. در دهه های قبل نشان داده شده است که چند سیستم مشاهده ای، که برای سنجش تعاملهای زوجها طرح شده اند، می توانند به شکلی پایا زوجهای درمانده را از زوجهای غیر درمانده متمایز سازند. علاوه بر این، کاربرد چنین روش هایی در روابط صمیمانه، امکان مطالعه‌ی نظامدار و قابل کمی سازی تعامل زناشویی را به وجود آورده است. همچنین، طرفداران سیستم های مشاهده‌ی رفتاری نیز استدلال میکنند که: مطالعه‌ی آنچه افراد در مورد خود می گویند را نمی توان جایگزین مطالعه‌ی طرز رفتار آنان نمود… ما باید ببینیم که افراد با یکدیگر چه می کنند .متأسفانه، بیشتر متخصصان فاقد همکاران، ابزار و منابع لازم برای مشاهده‌ی مستقیم می باشند.