پدر/مادر بودن در دوران نوجوانی

پدر/مادر بودن در دوران نوجوانی

یکی از مسائلی نوجوانان را دچار سردرگمی و به تبع آن عصبانیت می کند، تناقضات، عدم پیگیری و جدی بودن و عمل نکردن به حرف های از طرف والدین است. عموما چنین رفتارهایی باعث می شود که نوجوانان کمتر روی حرف پدر و مادرشان حساب باز کنند و برای گفته های آنها ارزشی قائل شوند.

در این مقاله به رفتارهایی از والدین اشاره می کنیم که در یک کلام نشان دهنده «والد یک نوجوان نبودن» است. وجود این رفتارها نه تنها باعث پیدا شدن مشکل در رابطه با فرزندان می شود، بلکه باعث می شود که حال خود والدین نیز بابت این رفتارهایی که دارند مساعد نباشد (در مواردی خود را حتی سرزنش کنند).

اولین رفتاری که والدین از خود نشان می دهند لاف زدن است: «پاتو از خونه بذاری بیرون قلمش کردم»، «اگه بچه خوبی نباشی میرم دیگه برنمیگردم» و … . نه تنها نوجوانان که کودکان نیز سرانجام متوجه عدم جدیت والدین در انجام این گفته ها می شوند. بخصوص این اتفاق زمانی رخ می دهد که والدین با خشم و جدیت زیاد این حرف را زده اند اما نشانی از اجرای آنها در آینده دیده نمی شود. لاف زدن باعث می شود که نه تنها فرزند شما رفتارش را اصلاح نکند، بلکه با ادامه دادن رفتار خود باعث عقب نشینی شما شود.

مورد دیگر اغراق کردن است. «تو هیچ وقت یاد نمیگیری چطور حرف بزنی» یا امثال این جملات نه تنها بار تحقیر آمیز دارند، بلکه نکته مهمتری نیز در آنها وجود دارد که نباید مورد غفلت واقع شود و آن اغراقی است که در این جملات به چشم میخورد. بیان اینگونه جملات (بخصوص اگر در مورد چیزهایی باشد که هیچگاه نمی توانند انجام دهند) معمولا خود والدین را به عقب نشینی، پشیمانی و جبران این گفته پس از مدتی وا می دارد. اینگونه جملات در خود یک پیام دارند: «جدی نگیر من کاری نمیکنم».

حتما بخوانید:  نوجوانی؛ تغییرات آن و آنچه باید عوض شود

نوسان در رفتار و پاسخ ها به فرزندپروری آسیب شدیدی وارد می کند. معمولا بسیار پیش می آید که به فرزندانمان قول هایی می دهیم که جامه عمل به آنها نمی پوشانیم. مثل سفر یا گردش آخر هفته یا خریدن یک یا جایزه یا… که به دلایل گوناگون (از جمله اینکه «کار دارم») به آنها عمل نمی کنیم. بدتر از آن زمانی است که فرزندان با لجبازی، داد و فریاد و گله و شکایت به خواسته خود رسیده و می آموزند که با این رفتارها می توانند نظر والدینشان را تغییر دهند.

عدم پیگیری خواسته های خود از فرزندان مسئله دیگری است که باید بدان توجه کرد. این نکته بیشتر از همه خود را زمانی نشان می دهد که از فرزندتان خواسته ای داشته اید و مطرح کرده اید اما پیگیر انجام یا عدم انجام آن نشده اید. در این موقعیت ها والدین نه تنها باعث شده اند که قوانین وضع شده نادیده گرفته و بی اهمیت شوند، بلکه صفات ناپسندی از جمله بی مسئولیتی و دروغگویی را تقویت کرده اند.

حتما بخوانید:  تاثیر مهد کودک و کودکستان بر رشد اجتماعی کودک

مسئله دیگر تناقض و اختلاف میان پدر و مادر است. هنگامی که پدر و مادر در مورد مسئله ای که مربوط به فرزندشان است دچار اختلاف می شوند، نه تنها ممکن است موجب سردرگمی فرزندشان شوند، بلکه زمینه را برای سوء استفاده از این مشاجره و دعوا فراهم آورده اند. این اتفاق 3 پیامد به دنبال دارد. اول از همه فرزندان می آمورند از یکی از والدین بر علیه دیگری استفاده کنند. دومین پیامد آن است که حرف پدر و مادر ارزش خود را از دست می دهد و فرزندان دیگر برای حرف هیچکدام ارزشی قائل نخواهند بود. و سومین پیامد آن است که یکی از والدین نزد فرزندان تبدیل به فرشته و دیگری شیطان می شود. اگر بین والدین در مورد نحوه برخورد با فرزندان اختلافی وجود دارد نباید نزد آنها ابراز شود و در مقابل آنها موضع واحدی داشته باشند.

البته اینکه والدین در برابر رفتار واحد موضع یکسان و متحدی داشته باشند کافی نیست، بلکه تداوم این شرایط نیز ضروری می باشد. احتمالا پیش خواهد آمد که فرزندان رفتار اشتباهی را چند بار تکرار کنند. در صورت عدم ثبات رفتار والدین در مقابل این اشتباهات، ثبات و پایداری خانواده کم خواهد شد و سردرگمی فرزندان در درستی یا غلطی رفتارشان آنها را آزار خواهد داد. این نکته مهم را به یاد داشته باشید که ثبات رفتار و تصمیم گیری والدین، ثبات در تعاملات خانواده و رفتار فرزندان را به دنبال خواهد داشت و اختلافات به حداقل کاهش می یابد.

Print Friendly, PDF & Email

نظر شما چیست؟

avatar
700