پرخاشگری و زود رنجی کودک

مورد ارجاع داده شده به من دانش آموز کلاس اول ابتدایی است که پدرش نزدیک به دو سال قبل از مادرش جدا شده و محل زندگی خود را ترک کرده و باز نگشته است . مادرش هم دو هفته قبل ازدواج مجدد کرده و به روستای دیگری رفته و این کودک با پدر بزرگ مادریش زندگی می کند . از زمانی که مادرش به خانه ی شوهر رفته، این کودک به شدت پرخاشگر شده و دوستانش را اذیت می کند و وقتی با عکس العمل معلمش روبرو می شود شروع به گریه می کند و این کار هر روز او شده است . دوستان راهنمایی بفرمایند و راه کار پیشنهاد دهند . ممنون

Print Friendly, PDF & Email


مطالب مرتبط


حتما بخوانید:  علاقمندی 24 ساله به 27 ساله

9
نظر شما چیست؟

avatar
700
9 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
9 Comment authors
123456mohammadshokofe_ kazemy20salahshor Recent comment authors
جدیدترین قدیمی ترین بیشترین رای
نورعلی
مهمان
نورعلی

به نظر می رسد این کودک احساس طرد شدگی و تنهایی میکند واین رفتار او واکنشی است به این احساسش.سعی کنید در مدرسه ارتباط با او برقرار کنید تا این احساس ناامنی او تا تشدید نشود اگر امکانش هست با مادر او صحبت کنید و شرایط فرزندش را به بگویید و از او بخواهید با فرزندش صحبت کند تا به او بگوید که ازدواج او به معنای رها کردن او نیست.رابطه اش با پدربزرگ و مادربزرگش بررسی کنید.اگر یک نقش در مدرسه به او بدهید فکر میکنم تاثیر داشته باشد.

ملک جعفریان
مهمان
ملک جعفریان

با سلام یکی از علائم مهم پرخاشگری در کودکان کمبود محبت است و شرایط این کودک هم به گونه ای است که به دلیل عدم محبت از طرف پدر و مادر پرخاشگر شده است معلم کلاس یا اطرافیانش باید این کمبود محبت را جبران کنند

104255cdf04
مهمان
104255cdf04

پرخاشگری ممکن است از ناکامیهای بنیادی یا احساس ناامنی ناشی شود یا به علت وجود مدلهای پرخاشگرانه در محیط کودک به وجود آید. برای مقابله با پرخاشگری به عنوان یک رفتار اکتسابی، باید به علل اصلی بروزپرخاشگری پی برده شود برای مقابله با زودرنجی اوکه به نظرمن عمدتاً به خاطر پذیرش اجتماعی است، باید به او کمک کرد تا مهارتهای مطلوب را که موجب پذیرش اجتماعی هر چه بیشتر است، در خود بپرورد.
نرگس صادق پورسعیدی

1364
مهمان
1364

با سلام(زهرا ابراهیمی)
نداشتن محبت پدر و از طرفی جدایی اخیر مادر از کودک باعث بروز این رفتارها در وی شده است؛بنابراین باید به دنبال جایگزینهایی باشید که بتواند این کمبود محبت ها را تا حدی جبران کند. با پدر بزرگ و مادر بزرگش صحبت کنید و شرایط کودک و نحوه ی رفتار با او را برایشان توضیح دهید.با مادر او در صورت امکان صحبت کنید و از او بخواهید از طریق تماسهای حضوری و تلفنی با فرزندش ،برای او شرایط را توضیح دهد و در صورتیکه برای او امکان داشته باشد،ملاقاتهای هفتگی با فرزندش داشته باشد . معلم او هم در این شرایط نقش مهمی دارد و سعی کند ،رفتارهای مثبت او را تشویق کند و در کلاس مسئولیت خاصی به او واگذار کند.

salahshor
مهمان
salahshor

با سلام. سلحشورم
به نظر بنده این کودک به دلیل فقدان پدر و مادرش می خواهد ابراز وجود کند چونکه بقیه همسالان و همکلاسیهایش را می بیند خودش را با آنها مقایسه می کند. پس می خواهد بگوید که منهم هستم حتی با شلوغی ها و پرخاشگری هایش. پس باید اینکه می خواهد بگوید من هستم را به روشی مسالمت آمیز هدایت کرد و با کارهای عامه پسند ابراز کند. مثلا کارهای ورزشی و مربوط به مدرسه. که این کارها باید تشویق شوند و رفتارهای مخربش نیز با عدم توجه خاموش شوند.

20
مهمان
20

عامل اصلی پرخاشگری ناکامی است که نبود پدرو مادر پیش بچه این عامل را به وجود اورده ولازم است از کسان نزدیکی که با این کودک زندگی می کنند این کمبود محبت را جبران کنند و از مشاور آموزشگاه نیز بخواهند تا مطالب وروش مناسب برخورد با چنین دانش آموزی را بدهد چراکه نیاز ایشان به محبت و توجه بیشتر از سایرین است .تابعی

shokofe_ kazemy
مهمان
shokofe_ kazemy

برای‌ درمان‌ پرخاشگری‌ در این دانش آموز اولین‌ گام‌ اینست‌ که‌ نوع‌ پرخاشگری‌ وی را به‌ صورت‌ موردی‌ برطرف‌ نماییم. ورزش ‌کردن‌ برای‌ این‌ دانش آموز‌ بسیار مؤثر است‌ و باعث‌ تخلیه‌ هیجانی‌ می‌ شود.
هنگامی‌ که‌ کودک‌ قربانی‌ خشونت‌ در مدرسه‌ شده‌ است، بایستی‌ با مسئولان‌ مدرسه‌ صحبت‌ کنیم‌ و لازم‌ است‌ که‌ ایشان‌ طبق‌ قانون‌ و مقررات‌ خاص‌ با کودکان‌ خشونت گرا برخورد کنند؛ و نیز کودکانی‌ را که‌ قربانی‌ خشونت‌ شده‌اند براساس‌ رفتارهای‌ خوبشان‌ مورد تشویق‌ و تأیید قرار دهند. به‌ طور کلی‌ خشونت‌ و پرخاشگری‌ بیشتر عامل‌ بیرونی‌ دارد و فقط‌ در موارد خاص‌ به‌ علل‌ درونی‌ مربوط‌ می‌ شود.

mohammad
مهمان
mohammad

با سلام (حمیرا صباغی )
بچه ها با رفتن به مدرسه احساس جدایی و دور شدن را تجربه میکنند چه بسا یک تجربه ی تلخ هم همرا ه ان باشد و از والدین و مادر خود دور شود تجربه ی تلخ هست و بچه ها قادر به در ک این شرایط مانند ما بزرگتر ها نیستند با زبان کودکانه و حایت همه جانبه اطرافیان قادر خواهد بود این بحران ها را پشت سر بگذارد با معلم ایشان صحبت نمایید تا کمی بیشتر نقش و مسولیت و اهمیت بدهد در قبال انجام تکالیف تشویق و تقویت به جا داشته باشد از طرد و رها کردن این کودک بپرهیزند و ملاقات با مادر و نحو ه ی ارتباط با پدر بزرگ و مادر بزرگ که الان نقش مادر و پدر را دارند توجه و تاکید نمایید .

123456
مهمان
123456

با او رابطه حسنه برقرار کنید. همدلی کنید و انعکاس دهید تا حرف دلش را بزند. کادر مدرسه را با وضعیت ایشان آشنا کنید تا هوای او را داشته باشند.
ظاهرا شما نمیتوانید پدر و مادر ایشان را ببینید پس روی خود دانش آموز به روش شناختی کار کنید . مشاوره گروهی کنترل خشم و حل مساله برگزار کنید و از او بخواهید شرکت کند.با مادر بزرگش صحبت کنید و از آنها بخواهید از وی حمایت کنند.شرکت در کلاسهای ورزشی باعث تخلیه هیجانی او می شود که مناسب است.
(محدثه بخشی)