روزمرگی ثمره مرگ خلاقیت است

روزمرگی ثمره مرگ خلاقیت است

روزمرگی:

آیا تا به حال به معنی روزمرگی اندیشیده اید؟آیا احساس روزمرگی را تجربه کرده اید؟دلیل ایجاد روزمرگی چیست؟

روزمرگی یعنی تکرار کارهای روزمرّه به صورت یک نواخت و کسل کننده بدون هیچگونه تغییر.معادل آن به زبان انگلیسی واژه routineness است.به قول پابلو نرودا روزمرگی یعنی به آرامی آغاز به مردن میکنی.

هایدگر معتقد بود در دنیا دو وجه اساسی برای هستی وجود دارد:۱-مرتبه ی فراموشی هستی،۲-مرتبه ی اندیشیدن به هستی.

هایدگر در مرتبۀ فراموشی هستی فرد را مبتلا به روزمرگی می دانست.او این مرتبه را غیر اصیل و ناموثق می نامد.یالوم می گوید:در این مرتبه فرد از انتخاب پرهیز می کند تا بار مسئولیت را بر دوش نکشد.

حتما بخوانید:  همین یک روز را زندگی کن

 

روزمرگی ثمره مرگ خلاقیت است.

اصیل و غیر اصیل بودن از نگاه هایدگر:

اصالت داشتن یعنی دغدغه داشتن.بنا به تصمیم خویش زیستن و متوجه هستی خود بودن است.به تعبیری ساده از آن خود بودن است.اصالت یک راه و روش زیستن است.در اصالت مسئله کنش و عمل اصیل است.اصالت یعنی آگاهی از متناهی بودن خویش است.اصالت نوعی مصمم بودگی دازاین است یعنی نحوه ی بودن ما در عالم هستی.

غیر اصیل بودن یعنی همان فراموشی هستی.یعنی مقایسه مدام خود با دیگران.یعنی گرفتار شدن در روزمرگی و هم سطح شدن.غیر اصیل بودن تابع حکم هرکس بودن است.کنش غیر اصیل و برای هرکس است.به نوعی بی نام و نشان است.

حتما بخوانید:  وجود اصیل در فلسفه ی وجودی

مرگ خلاقیت برابر با روزمرگی:

انسان گرفتار روزمرگی با مرگ خلاقیت مواجه است.خلاقیت پادزهر نیرومند احساس پوچی و بی معنایی است.خلاقیت آفرینش چیزی نو،چیزی که پژواک تازگی یا زیبایی و هماهنگی است.رویکرد خلاق به هر فعالیتی، چیزی ارزشمند به زندگی می افزاید. رولو می خلاقیت را هدف غایی همۀ مردمان می داند.صرفاً آن دسته از افرادی که از قدیم خلاق خوانده می شوند نمی داند.او خلاق بودن را با بهزیستی و میل به اینکه جهان را جایی بهتر سازیم،پیوند می دهد.

حتما بخوانید:  زندگي بهتر در سايه خلاقيت

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email


مطالب مرتبط


1
نظر شما چیست؟

avatar
700
1 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
1 Comment authors
حسین عظیمی Recent comment authors
جدیدترین قدیمی ترین بیشترین رای
حسین عظیمی
مهمان
حسین عظیمی

سلام

این مباحث برای افرادی که رستگار هستند یا در راه رستگاری علمی یا شخصیتی هستند مفید است .

اصل و قسمت غالب جامعه این مباحث را متوجه نیستند و از انجا که اکثریت قشر روشنفکر ما غالب نیستند در اداره ی امور نتیجه میشود رشد علمی ناچیز و دیده نشدن چنین حرف های ارزشمندی برای اکثریت جامعه

شاید هم همه نباید رشد کنند و پیشرفت محدود به قشر خاصی است ولی ارزوی من است چنین متن هایی همه گیر شوند

با تشکر