اهداف و انگیزه های کاذب برای ازدواج

اهداف و انگیزه های کاذب برای ازدواج

اهداف و انگیزه های کاذب برای ازدواج

 

در مورد ازدواج ، برخی از انگیزه های نادرست ممکن است وجود داشته باشد ، که به آنها اشاره میشود:

 

گرایش به ارضای زودگذر غرایز

۱. گرایش به ارضای زودگذر غرایز. برخی از جوانان به ازدواج، از دریچه هدفهای کوتاه مدت آن – نظیر برآوردن خواهشهای درونی – می نگرند و هدفهای دراز مدت آن را مورد غفلت قرار می دهند.

اهداف و انگیزه های کاذب برای ازدواج

ابزاری برای پیشرفت مادی

٢. ابزاری برای پیشرفت مادی. قرائنی وجود دارد که برخی از مردان جوان، دخترانی را به همسری بر می گزینند که از خانواده های مرفه و متمکن باشند تا به تصور خودشان از ازدواج به عنوان پلکانی برای ترقی مادی استفاده کنند.

پیمودن راهی اجباری

٣. پیمودن راهی اجباری. رویکرد جوانان به ازدواج، باید رویکردی انتخابی آگاهانه و ارادی باشد و هرگونه احساس اجبار و تحمیل در این امر، بر پیامدهای آن نظير مسؤولیت پذیری تأثیر منفی دارد.

عشق و علاقه زیاد به جای مسؤولیت

4. عشق و علاقه زیاد به جای مسؤولیت. احساس عشق و علاقه زیاد به همسر، که در آغاز همسرگزینی برای جوانان حاصل می شود، می تواند از شرایط لازم و کافی برای ازدواج موفق تلقی گردد. احساس علاقه و عشق به همسر، لازم است ولی با مسؤولیت پذیری آگاهانه تکمیل می شود.

 

حتما بخوانید:  مراجع 20ساله

هر چیزی به تجربه کردنش می ارزد!

 ۵. پذیرش این عقیده که هر چیزی به تجربه کردنش می ارزد. برخی از جوانان، به ازدواج به مثابه پدیده ای تکرار پذیر، سطحی و اتفاقی می نگرند، در حالی که ازدواج نوعی انتخاب است که یک عمر پیامدها و مسائل ناشی از آن، استمرار و تداوم خواهد داشت.

احساس ترحم به جای احساس مهر و محبت

۶. احساس ترحم به جای احساس مهر و محبت. از ویژگیهای زندگی مشترک، پیوندهای مهر و محبت و عاطفه متقابلی است که میان زن و شوهر ایجاد شده و با گذشت زمان شکوفا می شود. برخی از جوانان مهر و محبت را با احساس ترحم اشتباه می کنند و به خاطر مشاهده برخی از نقصها و کمبودها در فرد مورد نظر – مانند وجود بیماری، نقص عضو و یا فقدان والد یا والدین با او ازدواج می کنند.

باید توجه داشت که ازدواج با فردی که به دلایلی، از وجود عارضه یا نقصی رنج می برد، یک اقدام قابل ستایش است و این در صورتی است که آگاهانه، سنجیده و با درک تمامی مسؤوليتها و براساس مهر و عاطفه سالم انجام بگیرد. در مواردی که صرفا احساس ترحم، عامل ازدواج باشد، احتمال آن که تغییرات خلقی و روحی در فرد به وجود آید و از تصمیم خویش پشیمان شده و دچار تزلزل گردد، وجود خواهد داشت و در صورتی که تزلزل در ارکان شخصیتی فرد، منجر به جدایی نیز نشود، حاصل آن، زندگی مطلوبی نخواهد بود

 

Print Friendly, PDF & Email

نظر شما چیست؟

avatar
700