اضطراب درمانگران تازه کار: چگونه اضطراب خود را در جلسه درمان کنترل کنیم؟

تازه کار : چگونه اضطراب خود را در جلسه درمان کنترل کنیم؟

 

درمانگران تازه کار: چگونه اضطراب خود را در جلسه درمان کنترل کنیم؟

همانند بسیاری از مشاوران روزهای نخست کارورزی خود را به خوبی به یاد دارم. اولین جلسه کارورزی من با یک زوج حدودا میانسال بود و با وجود تلاش زیادی که برای کنترل اضطراب و آرامش خودم داشتم و شجاعتی که برای قبول مشاوره آنها از بین دیگر کارورزان نشان دادم اما به شدت نگران بودم: “صدمه نزنم؟! خراب نکنم؟! اصلا چیکار کنم؟! و…” فکرهای آزاردهنده ای که مدام در ذهنم می آمد و میرفت و اجازه نمیداد تا توصیه های استاد را با تمرکز دنبال کنم.

البته استاد با یک نگاه به چهره ام متوجه وجود اضطراب شده بود و به همین دلیل فقط یک مسئله را به روش های مختلف گوشزد کرد: “من از شما توقع دارم که مهارت های پایه، ارتباط مشاور-مراجع و همدلی رو خوب اجرا کنی؛ همین!” با هر قدم نزدیک شدن به اتاق دلهره ام بیشتر و بیشتر می شد و با خودم میگفتم که “چه کاری بود داوطلب شدی؟!”

 

اضطراب درمانگران تازه کار: چگونه اضطراب خود را در جلسه درمان کنترل کنیم؟

 

دلهره درمانگر

به محض ورود به اتاق و سلام و احوال پرسی دلهره م به اوج رسید و کمی در صحبت دچار مشکل شدم. با گذشت کمتر از ۵ دقیقه اضطرابم فروکش کرد، بر خودم تسلط پیدا کردم و جلسه را ادامه دادم که در طول حدود ۴۵ دقیقه با رسیدن به جاهایی که از خودم می پرسیدم “حالا باید چیکارم کنم؟” دوباره دچار اضطراب می شدم.

اگر بخواهم این جلسه را خلاصه کنم باید بگویم در عین حال که اصلا خوب نبود فوق العاده بود! با پایان یافتن جلسه و حضور در جمع دیگر کارورزان به تبادل اطلاعات پرداختیم: من چه احساسی داشتم و این جلسه چگونه تجربه ای بود و دیگران چه بازخوردهایی برای من داشتند. این تبادل تجربه و احساسات از جلسه درمان در طول جلسات مختلف بین کارورزان به امری متداول تبدیل شد و بخشی از صحبت های ساعت استراحت به همین مسئله اختصاص می یافت.

 

تجربه اضطراب درمانگران

تمام مشاوران و روانشناسان تایید می کنند که تجربه اضطراب از جانب مشاور در اولین جلسات رواندرمانی و مشاوره امری است عادی و متداول. این اضطراب گاهی اوقات آنچنان شدید است که بعضی از مشاوران را از حضور در جلسه منصرف می کند. اما برای مدیریت این مسئله باید چه کار کرد؟

 

حتما بخوانید:  خلاصه نظریه واقعیت درمانی گلاسر

اول از همه دوباره تاکید میکنم که به یاد داشته باشید این تجربه فراگیر و طبیعی است. تمام مشاوران پیش از شما و بعد از شما این تجربه را داشته اند و خواهند داشت. این احساس در اولین جلسات بسیار شدیدتر است و با گذر زمان و برگزاری جلسات مشاوره (بخصوص تحت نظر یک سوپروایزر و استاد متبحر) کم رنگ خواهد شد. اما برطرف شدن کامل آن یک تجربه چندین و چند ساله نیاز دارد زیرا شما به عنوان مشاور باید با انواع و اقسام مراجعین و مشکلات روبرو شده باشید تا تسلط کامل بر امر مشاوره پیدا کرده باشید و این مواجهه با مراجعین و مشکلات جدید موجب به چالش کشیده شدن شما و تردید در مورد مهارت های خودتان می شود.

 

همواره یک سوپروایزر داشته باشید

با توجه به نکته پیشین، همواره یک سوپروایزر داشته باشید تا در مورد مراجعین و مشکلات جدیدی که در جلسه با آنها مواجه می شوید با وی صحبت کنید و مشورت بگیرید. علاوه بر آن سوپروایزر به شما کمک خواهد کرد تا هم نکات مثبت و هم نکات منفی جلسات خود را متوجه شوید. معمولا کارورزان نسبت به نکات منفی یا مثبت جلسات خود دچار سوگیری هستند و نیازمند یک چشم سوم برای کمک به آنهاست.

جدای از آن کارورزان تا زمانی که به سطحی از توانایی برسند (که سوپروایزر آن را تشخیص می دهد)، همواره نیازمند یک راهنما می باشند. همچنین بسیاری از کارورزان نسبت به “صدمه زدن به مراجع” یا “اخلاقی نبودن” جلسه مشاوره یک تازه کار ابراز نگرانی می کنند که وجود یک سوپروایزر راه حل مناسبی برای کمک به این افراد در جهت غلبه بر ترس هایشان می باشد (همانطور که سوپروایزر پس از من یک جلسه برگزار و تمام اشتباهاتم را جبران کرد).

اضطراب درمانگران تازه کار: چگونه اضطراب خود را در جلسه درمان کنترل کنیم؟

 

اشتراک گذاری تجربه

پیشنهاد دیگری که به طور عادی نیز اتفاق می افتد این است که تجربه و احساس خود را با دیگران به اشتراک بگذارید. مطمئنا بین آن چیزی که شما تجربه کرده اید با دیگران نکات مشترکی وجود دارد که شگفت زده خواهید شد و باعث کاهش اضطراب شما خواهد شد. حتی در صورت پیدا کردن تفاوت به جای شباهت، شما به دنبال کشف علت و در صورت نیاز راهکار برای حل آن خواهید رفت که خود آن فرایندی آرامش بخش خواهد بود.

تمرکز بر ایجاد رابطه حسنه

شاید مهمترین توصیه ای که هرگز نباید آن را فراموش کنید این است که بیشتر از درمان و اینکه “الان باید چیکار کنم؟” بر ایجاد رابطه حسنه با مراجع خود تمرکز کنید. اتفاقی که در اولین جلسه مشاوره خود من اتفاق افتاد این بود که به جای تمرکز بر رابطه با مراجعین، همدلی و استفاده صحیح و به جا از مهارت های پایه (که نقشی حیاتی ایفا می کنند)، تمام ذهنم مشغول این بود که “باید چیکار کنم؟” و این مسئله باعث شد تا جلسه تبدیل به یک شکست شود! (حداقل از نظر من؛ اگرچه همانطور که گفتم سوپروایزر پس از من یک جلسه برگزار و تمام اشتباهات من را جبران کرد).

کارورزان باید این نکته را آویزه گوش خود قرار دهند که “الان باید چیکار کنم؟” در جلسه درمان (بخصوص در جلسات نخست هر مراجع) زنگ خطر رها کردن رابطه مشاور-مراجع است و باید به سرعت به دنبال مهارت های پایه بروید.

 

حتما بخوانید:  شرایط فیزیکی اتاق مشاوره (1)

تداوم اضطراب

توصیه پایانی این است که در صورت تداوم اضطراب و عدم کاهش در طول یک ماه حضور در جلسات کارورزی و مشاوره، به سراغ درمان بروید. اگرچه تمام متخصصین سلامت روان نیازمند طی کردن یک دوره درمانی هستند اما این مشکل به صورت اختصاصی نیازمند یک مداخله به نظر می رسد. شاید مشکل شما اعتماد به نفسی باشد که آسیب دیده و حتی به وسیله تجربه کارورزی کسب یا آن را درست نکرده اید.

با تمام این توصیفات فراموش نکنید که بزرگترین مشاوران و نظریه پردازان نیز زمانی مانند شما بودند و با کسب تجربیات متفاوت تبدیل به مشاوری زبردست شده اند. شاید آنها هم با آفریدن یک فاجعه (به زعم خودشان)، ترس و اضطراب خود را شکست داده اند و تبدیل به آن مشاور و نظریه پرداز زبردست شده اند.

Print Friendly, PDF & Email


مطالب مرتبط


نظر شما چیست؟

avatar
700